fbpx

Adenomioza – czy istnieje dieta, która pomaga w jej leczeniu?

adenomioza dieta kobieca strona dietetyki

Udostępnij ten post

Adenomioza to choroba, która przez niektórych nazywana jest „siostrą endometriozy”. Jednak patrząc na ilość informacji na jej temat, można odnieść wrażenie, że jest to ta mniej znana siostra, która pozostaje w cieniu. Tymczasem objawy adenomiozy są nie mniej uciążliwe niż w przypadku endometriozy. Wpływają niekorzystnie na codzienne funkcjonowanie, a także starania o dziecko. W związku z tym, korzystając z okazji, jaką jest miesiąc świadomości adenomiozy chciałabym napisać coś więcej temat diety w tej chorobie. Zapraszam Cię do przeczytania mojego artykułu, jeśli masz problem ze znalezieniem sprawdzonych informacji na temat diety przy adenomiozie i chcesz dowiedzieć się, co powinnaś jeść, aby wspomóc jej leczenie (i płodność, jeśli starasz się o dziecko).

Adenomioza – objawy, które mogą być mylone z endometriozą

Adenomioza daje objawy podobne do endometriozy. Jednak należy pamiętać, że nie jest to jedna i ta sama choroba. Poza tym adenomioza nie zawsze idzie w parze z endometriozą i odwrotnie. Czym różni się adenomioza od endometriozy?

Adenomioza – co to i czym różni się od endometriozy?

Endometrioza to choroba, która charakteryzuje się występowaniem endometrium poza jej prawidłowym umiejscowieniem. W większości przypadków ogniska endometriozy lokalizują się w jamie otrzewnej. Jednak mogą pojawiać się również w innym miejscach np. pęcherzu moczowym.

Z kolei adenomioza to choroba, w której przebiegu obserwuje się przerwanie granicy między endometrium a miometrium (błoną mięśniową macicy). U kobiet chorych na adenomiozę komórki błony śluzowej macicy wszczepiają się w głąb struktury mięśnia macicy. I to jest zasadnicza różnica między endometriozą a adenomiozą.

Objawy adenomiozy

Objawy adenomiozy przypominają te, które obserwuje się u kobiet z endometriozą. Do najczęstszych należą:

  • bolesne miesiączki,
  • ból podczas współżycia,
  • ból podczas oddawania moczu,
  • nieprawidłowe krwawienia z macicy.

Adenomiozie mogą (ale nie muszą) towarzyszyć inne problemy natury ginekologicznej. Diagnostyka wymaga różnicowania z endometriozą, mięśniakami macicy i przerostem endometrium.

Adenomioza a ciąża

Adenomioza utrudnia zajście w ciążę. Wynika to m.in. ze stanu zapalnego, który towarzyszy tej chorobie. Związki prozapalne wytwarzane przez gruczoły adenomiotyczne dostają się do jajowodów i jamy macicy. Następnie utrudniają transport plemników do komórki jajowej i pogarszają warunki do zagnieżdżenia się i rozwoju zarodka.

Adenomioza ma negatywny wpływ na płodność również ze względu na to, że wiąże się ze wzrostem poziomu wolnych rodników, które niszczą główne struktury komórkowe komórek rozrodczych. Co więcej, upośledza kurczliwość mięśnia macicy.

Czy dieta może być elementem leczenia adenomiozy?

Ostatnio dużo mówi się o tym, że dieta ma duże znaczenie w leczeniu endometriozy. A jak jest w przypadku adenomiozy?

Uogólniony stan zapalny

Adenomioza podobnie jak endometrioza to choroba o podłożu zapalnym. Gruczoły adenomiotyczne wytwarzają związki prozapalne i przyczyniają się do rozwoju uogólnionego stanu zapalnego.

W związku z tym również w przypadku adenomiozy zaleca się dietę przeciwzapalną. Jej główne zasady to:

  • spożywanie przynajmniej 4-5 porcji warzyw i 3-4 porcji owoców dziennie;
  • ograniczenie ilości tłuszczów zwierzęcych na koszt roślinnych (szczególnie tych, które obfitują w kwas alfa-linolenowy np. tłoczony na zimno olej lniany z polskich ziaren Olini – z kodem KOBIECA masz 10% zniżki);
  • dodawanie do posiłków produktów, takich jak nasiona, pestki i orzechy;
  • regularne spożywanie nasion roślin strączkowych;
  • jedzenie minimum 2 porcji tłustych ryb morskich, które są źródłem kwasów DHA i EPA;
  • wyeliminowanie z jadłospisu produktów, takich jak czerwone mięso, cukier dodany, alkohol;
  • wybieranie produktów o jak najmniejszym stopniu przetworzenia;
  • suplementacja dobrana do indywidualnych potrzeb;

Więcej informacji na ten temat znajdziesz w moim artykule na temat diety przeciwzapalnej. Wyjaśniam w nim, czym jest naukowo opracowany wskaźnik Dietary Inflammatory Index (DII) i podaję listę składników o działaniu pro- lub przeciwzapalnym.

Stres oksydacyjny

U kobiet z adenomiozą obserwuje się wysoką ekspresję dysmutazy ponadtlenkowej manganu i peroksydazy glutationowej, co jest odpowiedzią na zwiększone uwalnianie reaktywnych form tlenu. Uznaje się to za wskaźnik stresu oksydacyjnego, który nie ułatwia leczenia adenomiozy.

Stres oksydacyjny sprzyja powstawaniu zrostów, upośledza czynność komórek (w tym rozrodczych) poprzez uszkodzenie białek. Co więcej, utrudnia implantację i rozwój zarodka.

W związku z tym dieta zalecana przy adenomiozie powinna zawierać produkty będące źródłem antyoksydantów. Bardzo dużą aktywnością antyoksydacyjną charakteryzują się polifenole. Wysoką zawartością tych związków odznaczają się produkty, takie jak m.in. seler, żurawina, fasola, brokuły, kapusta włoska, aronia, jeżyny, jagody, truskawki, owoce cytrusowe, ciemne winogrona czy nasiona roślin strączkowych.

Dysbioza jelitowa

Problemem, na który należy zwrócić uwagę w przypadku adenomiozy jest również dysbioza jelitowa. Najprościej mówiąc, jest to zaburzenie flory bakteryjnej jelit – zarówno pod względem ilości, jak i składu. Prowadzi do wystąpienia objawów, takich jak silne bóle brzucha, zaparcia, biegunki, wzdęcia, niezamierzona utrata masy ciała czy brak apetytu.

Dysbioza jelitowa daje objawy, które obniżają komfort życia, ale to nie wszystko. W przypadku adenomiozy czy endometriozy dużym problemem jest również to, że zaburzenia flory bakteryjnej jelit nasilają uogólniony stan zapalny, stymulują produkcję autoprzeciwciał i powodują niepożądane reakcje na niektóre pokarmy. Dodatkowo wiążą się z nawracającymi infekcjami układu moczowo-płciowego. Nieleczone mogą przerodzić się także w przewlekłe schorzenia jelit (chorobę Leśniewskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego).

Leczenie naturalne adenomiozy, w której przebiegu występuje dysbioza jelitowa, polega na wprowadzeniu zmian w stylu życia. Zanim opowiem Ci o diecie i probiotykach chciałabym zaznaczyć, że zmiany te dotyczą nie tylko sposobu odżywiania. W ramach profilaktyki i leczenia dysbiozy jelitowej powinnaś pamiętać również o unikaniu palenia papierosów i picia alkoholu, regularnej aktywności fizycznej (minimum 150 minut ćwiczeń o umiarkowanej intensywności w tygodniu), odpowiedniej ilości odpoczynku, a także wystrzeganiu się przyjmowania antybiotyków, niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) i inhibitorów pompy protonowej bez wyraźnych wskazań medycznych.

Wracając do diety, należy zwrócić uwagę na:

  • odpowiednie spożycie błonnika pokarmowego (minimum 25 gramów dziennie) – jeśli jest to niemożliwe, pomyśl nad suplementacją maślanu sodu;
  • wyeliminowanie produktów o wysokim stopniu przetworzenia z jadłospisu;
  • wprowadzenie kiszonek do diety;
  • ograniczenie spożycia nasyconych kwasów tłuszczowych na koszt jedno- i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych;
  • wyeliminowanie przetworzonego mięsa (szczególnie czerwonego) z diety;
  • powstrzymanie się od stosowania diety bezglutenowej bez wyraźnych wskazań;
  • zmniejszenie spożycia białka zwierzęcego na koszt białka roślinnego pochodzącego z nieprzetworzonych produktów roślinnych;
  • włączenie do codziennego jadłospisu produktów bogatych w witaminy A, C i E, których niedobór prowadzi do spadku produkcji maślanu;

Podstawą leczenia dysbiozy jelitowej jest nawadnianie organizmu i odpowiednio zbilansowana dieta. Oprócz tego należy pomyśleć o indywidualnej, celowanej probiotykoterapii.

Adenomioza to choroba, która utrudnia zajście w ciążę. Poza tym objawy adenomiozy potrafią skutecznie uprzykrzać życie. Jak sobie pomóc? Leczenie adenomiozy powinno mieć wielodyscyplinarny charakter. Ważną rolę odgrywa nie tylko farmakoterapia czy zabiegi operacyjne. Niezwykle istotna jest również odpowiednia dieta przy adenomiozie.

Jeśli masz zdiagnozowaną adenomiozę i chcesz wspomóc leczenie choroby i płodność poprzez dietę, zapraszam Cię do indywidualnej współpracy. Na podstawie wyników badań i kwestionariusza zdrowotno-żywieniowego, który ode mnie otrzymasz, przygotuję indywidualną analizę nawyków żywieniowych, zalecenia żywieniowe, jadłospis i plan suplementacji. Dzięki temu będziesz wiedziała, jak jeść zdrowo, a przy tym nie tracić dużo czasu i energii!

współpraca indywidualna kobieca strona dietetyki
  1. Zhai, Junyu, et al. „Adenomyosis: mechanisms and pathogenesis.” Seminars in reproductive medicine. Vol. 38. No. 02/03. Thieme Medical Publishers, Inc., 2020.
  2. Van Langendonckt, Anne, Françoise Casanas-Roux, and Jacques Donnez. „Oxidative stress and peritoneal endometriosis.” Fertility and sterility 77.5 (2002): 861-870.
  3. Birben E, Sahiner UM, Sackesen C, Erzurum S, Kalayci O. Oxidative stress and antioxidant defense. World Allergy Organ J. 2012 Jan;5(1):9-19.
  4. Sadowska, A., Franciszek Świderski, and Rita Kromołowska. „Polifenole-źródło naturalnych przeciwutleniaczy.” Postępy Techniki Przetwórstwa Spożywczego (2011): 108-111.

Zobacz jeszcze

Zapisz się do newslettera